سلام مائده بوده و دانشجوی روانشناسی هستم^^
یک نیمچه کتابخونم و از ادبیات تغذیه میکنم.
اهل انیمه و مانهوا هم هستم
کلا هرجا قصهی خوب باشه منم میشه پیدا کرد حالا چه در کتابخونهی سلطنتی چوسان، چه ور دل مامانبزرگ همسایه که همیشه سرکوچه میشینه.
هواخواه ورشکسته چایم و دلدادهی گلها.
و دیگه.... آها دندون عقلمم داره درمیاد:>
عکسی که برای این پست اپلود کردی وایب چو واننینگ میده-
حالا که فکر میکنم یه همچین سکانسی توی کتابش بود- نکنه خودشه؟
احتمالا میشناسیش؟
چ-
یعنی تو امپراتور تاشیان جون و یوهنگ آسمان شب رو میشناسی؟=)))
یعنی میخوای بگی تو هم توی اون روستا بودی و صدای آواز اون دختر رو شنیدی که داشت میگفت «به کمربند پسری که عاشقشم چنگ میزنم» و وقتی که شیزون افتاد تو بغل موزونگشی با چشمای قلبت همهاشو دیدی و حس کردی؟:)
تو هم داشتی از دور به صورت یوهنگ نگاه میکردی وقتی که حرص میخورد که چرا موران ازش قد بلند تر شده، مگه نه؟
کاش میزدی زیر زانوش...
تا کجا خوندیش؟:')
وای-
هوابینان و شیمی-
خوب شد بقیشو نخوندی:) جهنمه. فراتر از جهنم.
اره... سرد ترین جای این جهنم هم آخرای ناوله، کلا کتاب سوم.
(گفتم سرد به یاد دیالوگ تاشیان جون که میگفت "جهنم خیلی سرده، واننینگ من تو رو با خودم به گور میبرم")
:)) امیدوارم زنده بمونی و اعصابت خورد نشه
+ آرههه، فیوریتت چیه؟
یو وو- گومانگ و مو شی:(
کامل خوندیش؟ میشه برام اسپویلش کنی اگه یادت مونده-
من ۳ بار شروعش کردم، هر دفعه ناقص ولش کردم
فقط میخوام بدونم گومانگ که گرگ به نظر میومد و چیزیم یادش نبود، چطور یادش اومد و بعدش چجوری شد با شی هه جون؟
واوووو:))) دانشجوی روانشناسی؟ ذوق زده شدم